weerbarstte het blauwzwart basalt
weerbarstte het blauwzwart basalt
jouw raadsels
granieten mijn zachtheid
verkillen mijn ogen
als ik je zie
het koude in
azuurblauwe ronding
parelt indigo
jij was eens mijn amigo
jij weerbarstte het
blauwzwart basalt
je stem deed me splijten
door zijn vrouwelijk alt
ik toonde mijn kern
nog maagdelijk door vuur
jij spoot ijs in mijn aders
doodde de zachte structuur
waren wij water en ijs
aarde, lucht of soms vuur
we gaan strijdend ten onder
in het graniet van mijn muur
wil melker
09/02/2006
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Vrijdag, februari 10, 2006 10:14 |
| kvoel het ijs al in mijn aders stollen!! (een mooie tittel denk ik) knufliefs--hiljaa-- |
|
| hiljaa: | Vrijdag, februari 10, 2006 10:13 |
| zwaarmoedigmooi neergeschreven! knufliefs--hiljaa-- |
|
| miemeisje: | Donderdag, februari 09, 2006 15:18 |
| speciaal... heel mooi! x mie |
|
| ~~~eilahtan~~~: | Donderdag, februari 09, 2006 10:39 |
| prachtig geschreven liefs nathie |
|
| ~MeLoDy~: | Donderdag, februari 09, 2006 09:41 |
| wow...mooi Wil! gr. MeLoDy |
|
| maria : | Donderdag, februari 09, 2006 09:07 |
| wowwwww.... stilmakend dieprakend liefs, maria |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 09 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||