Etmaal
Er valt niks van het mes
geen korst geen boter
leeg blijft het bord
waar wat op heeft gelegen
Tafellaken lag strak
aan elke hoek een klem
waren de messen verwisseld
of leek het maar zo
Met jou liep ik de dag door
van ochtend naar nacht
een etmaal vervloog
De tijd zag ons
ouder worden
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Vrijdag, februari 10, 2006 00:47 |
| Sterke diepgang..... De tijd vliedt... je ziet haar niet doch altijd daar aanwezig in het menselijk bestaan haast onbewust in bezig met altijd maar weer voort te gaan..... Slaap lekker! Liefsliefs, switi lobi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 10 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||