Susan, mijn zonnetje
Ik denk weer aan je
Ik zie je weer ondeugend lachen
Krijg een glimlach op mijn gezicht
En zie in mijn donkere leven weer wat licht
Ik denk aan ons tweeen tesamen
Naast elkaar lopen over het strand
Ik voel hoe je me kust
En met die kus, al mijn onzekerheden blust
Ik denk aan onze mooie momenten
We hebben een heleboel leuke dingen samen beleeft
Jij blijft altijd mijn honneponnetje
Susan, jij bent mijn zonnetje
Ik zie je weer ondeugend lachen
Krijg een glimlach op mijn gezicht
En zie in mijn donkere leven weer wat licht
Ik denk aan ons tweeen tesamen
Naast elkaar lopen over het strand
Ik voel hoe je me kust
En met die kus, al mijn onzekerheden blust
Ik denk aan onze mooie momenten
We hebben een heleboel leuke dingen samen beleeft
Jij blijft altijd mijn honneponnetje
Susan, jij bent mijn zonnetje
Reacties op dit gedicht
| Frummeltje: | Vrijdag, november 09, 2001 08:37 |
| Ohhh wat lief :)!... Nee, jij bent mijn zonnetje :P :)... Ik hou van je lieverd kusss frummeltje |
|
| Goverdina: | Vrijdag, november 09, 2001 08:19 |
| lieve Frits Haar zonnestraaltjes samen gevoegd met die van jou geven de allermooiste regenboog die je je maar kan bedenken. liefs Goverdina |
|
| Robski: | Vrijdag, november 09, 2001 00:43 |
| Liiiiiiiiief joh :) :) Veel geluk saampjes!!! Liefs, Rob |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Machiavelli2002 | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 08 november 2001 | ||
| Thema's: | ||