Achter het net vissen
Achter het net vissen
Waar de zon mijn huid doet branden
is de zonnebrand uitverkocht
loop ik langzaam rood aan
wat mij opeens doet denken
aan die tomaat die toch te duur bleek.
loop ik langzaam rood aan
wat mij opeens doet denken
aan die tomaat die toch te duur bleek.
Waar de wind zacht blaast tegen mijn wang
irriteer ik mij aan dat blaasspeelgoeddingetje
waarbij ik langzaam weer terecht kom
bij de al lang lopende kwellende vraag
waarom mijn vrouw zo graag kinderen wou.
waarbij ik langzaam weer terecht kom
bij de al lang lopende kwellende vraag
waarom mijn vrouw zo graag kinderen wou.
Waar de regendruppels niet vallen
op mijn bijna haarloze hoofd
en ik besef dat die snoopy paraplu
toch weldegelijk het geld waard was
realiseer ik met grote verdrietoogjes
en ik besef dat die snoopy paraplu
toch weldegelijk het geld waard was
realiseer ik met grote verdrietoogjes
dat de vissen niet willen bijten.
Reacties op dit gedicht
| sergev2005: | Maandag, februari 20, 2006 00:05 |
| Mooi beschrijf Gr, Serge |
|
| Mathilde: | Donderdag, februari 16, 2006 21:59 |
| ja, het valt niet mee... ;-) liefs, mathilde |
|
| switi lobi: | Donderdag, februari 16, 2006 21:56 |
| :-) Liefsliefs....switi lobi |
|
| miemeiske: | Donderdag, februari 16, 2006 21:51 |
| grappig! een leuk gedichtje! en dat er nog veel reacties mogen komen! x mie |
|
