vleugelen vergeten dagen
vleugelen vergeten dagen
ik geef weer even
mijn gedachten vrij
ze vleugelen vergeten dagen
mijn gedachten vrij
ze vleugelen vergeten dagen
ik ontmoette jou
die dagen en je woorden
waren een gelogen zijn
die dagen en je woorden
waren een gelogen zijn
jij wist mijn
zwakke plek hebt ziel en
zaligheid er opgezet om
je ego weer te strelen
maakt mensen zo kapot
dat kon je geen donder schelen
je gaat voor eigen roem
en wie je evenaart
is al voorgoed verdoemd
in je meedogenloze strijd
om altijd nummer één te zijn
bezorg je anderen slechts pijn
wil melker
19/02/2006
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Zondag, februari 19, 2006 11:03 |
| stom misschien...maar ik zit te denken aan het kabinet;)(zaligheid er opgezet )en zit aan een vrouwelijk persoon te denken. tja stevige groet willem |
|
| L.Bert: | Zondag, februari 19, 2006 10:06 |
| Mooi duidelijk gedicht. Sterkte. | |
| Orphan Angel: | Zondag, februari 19, 2006 09:34 |
| Egoïsme is een lelijk trekje, vooral als anderen erdoor gekwetst raken. Knuff, Orphan Angel |
|
| hiljaa: | Zondag, februari 19, 2006 08:55 |
| sterke taal! knufliefs--hiljaa-- |
|
| L!@: | Zondag, februari 19, 2006 08:30 |
| soms duurt het even voor je daarachter komt... knuffie,, | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 19 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||