in diepte van jouw schoot
in diepte van jouw schoot
als storm wil ik zijn
voer voor kraaien
alleen voor jou
en in jouw ogenzee
één druppel traan
als dicht van liefde
een nachtelijke zon
blinkend als duizend sterren
tooiend jouw droom
het vloeien van lava
rugwaarts in tijd
dat elk gesteente smelt
en vallen wil ik
in ’t heetst van de vulkaan
jubelend parelduikend
… en zijdezacht
wolkend
in diepte van jouw schoot.
**********
sunset 19-02-2006
**********
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Zondag, februari 19, 2006 09:59 |
| heerlijk om te lezen... groet willem |
|
| Orphan Angel: | Zondag, februari 19, 2006 09:32 |
| Da's de poëzie van de liefde. Erg mooi, Sunset! Liefs, Orphan Angel |
|
| L!@: | Zondag, februari 19, 2006 09:26 |
| is het niet heet daar in die vulkaan.. kijk je uit voor blaren? liefs, L!@ ps: heb je een leuke verjaardag gehad waterman? |
|
| hiljaa: | Zondag, februari 19, 2006 09:05 |
| maar in een vulkaan vallen ????? is da niet wat overdreven hihihi! knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 19 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||