Laat me gaan...
laat me gaan
even.. zonder
zorgen zijn
even.. zonder
verdriet zijn
even.. zonder
pijn zijn
even.. zonder
zonder zijn..
even..
er niet zijn
even dood zijn
niet leven
even.. jou zien
bij jou zijn
je kunnen zeggen
dat ik je mis
dat ik van je hou
zoveel wil ik je geven
zelfs heel men leven
maar nee..
nooit meer...
ik kan niet leven..
dood ben ik niet..
nee maar leven doe ik niet
echt leven..
dood ben ik niet
al snij ik me kapot..
eindelijk
zonder pijn..
zonder verdriet..
en tranen die men
nooit niet ziet...
even.. zonder
zorgen zijn
even.. zonder
verdriet zijn
even.. zonder
pijn zijn
even.. zonder
zonder zijn..
even..
er niet zijn
even dood zijn
niet leven
even.. jou zien
bij jou zijn
je kunnen zeggen
dat ik je mis
dat ik van je hou
zoveel wil ik je geven
zelfs heel men leven
maar nee..
nooit meer...
ik kan niet leven..
dood ben ik niet..
nee maar leven doe ik niet
echt leven..
dood ben ik niet
al snij ik me kapot..
eindelijk
zonder pijn..
zonder verdriet..
en tranen die men
nooit niet ziet...
Reacties op dit gedicht
| tulpje: | Donderdag, februari 23, 2006 22:43 |
| meissie toch heb er tranen in me ogen staan maar geef het niet op please echt voor jou zou de zon ook gaan schijnen echt vecht voor die zon hoe moeilijk het soms ook is spreek uit ervaring wens je veel sterkte met alles zet hem op meid je kunt het liefs mijn |
|
Over dit gedicht
| Auteur: RedRose. | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 23 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||