tranen
tranen in mij ogen
trilling in mijn stem
zo ben ik geboren
ben zoals ik ben
waarheid in mijn woorden
pijn tot op het bot
Laat me nu maar huilen
rot alsjeblieft op
trilling in mijn stem
zo ben ik geboren
ben zoals ik ben
waarheid in mijn woorden
pijn tot op het bot
Laat me nu maar huilen
rot alsjeblieft op
Reacties op dit gedicht
| kirstee: | Woensdag, mei 03, 2006 23:03 |
| ik snap het. kut gevoel. x |
|
| imaginary girl: | Vrijdag, juli 02, 2004 13:25 |
| het leven is een misterie en zo onbetrouwbaar als iets. maar wij moetten er van maken wat we willen? we zijn wie we willen zijn! live life! | |
| ANONIEM: | Woensdag, november 14, 2001 19:13 |
| bedankt | |
| Saja: | Woensdag, november 14, 2001 00:45 |
| Draai eens aan je eigen wiel, je zult zien dat het zal draaien, draaien zoals jij dat wilt. Geef de moed niet op, praat als je kunt, je mag me ook mailen. Liefs Saja |
|
| Fratseltje: | Dinsdag, november 13, 2001 23:20 |
| En jou alleen laten? Dacht het niet... Als er wat is, mail me maar... Wie weet kunnen we samen tot een oplossing komen... Sterkte, Frats |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ANONIEM | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 13 november 2001 | ||
| Thema's: | ||