Onwezelijk
Onwezelijk hoe mijn hart alsmaar groter wordt
Onbeschrijfelijk het intense gevoel dat me overmandt
Al die maanden van emoties
Mij innerlijk verscheurend
Striemende pijnen
Door me heen piekend als demonen
Maar dan
Immense vreugde
Alle pijn en verdriet
Weggejaagd in een enkel gebaar
Onvoorstelbaar hoe alles wegdeint in het verleden
Hoe licht en duidelijk alles wordt
Alsof het zomert na een lange lente
Onbeschrijfelijk het intense gevoel dat me overmandt
Al die maanden van emoties
Mij innerlijk verscheurend
Striemende pijnen
Door me heen piekend als demonen
Maar dan
Immense vreugde
Alle pijn en verdriet
Weggejaagd in een enkel gebaar
Onvoorstelbaar hoe alles wegdeint in het verleden
Hoe licht en duidelijk alles wordt
Alsof het zomert na een lange lente
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Vrijdag, maart 10, 2006 10:51 |
| De liefde is in ons leven zoals de steeds weerkerende lente in de seizoenen. Ook al gaan wij soms door herfststormen en winterkou. Liefs en fijne dag nog, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: poezzeminoe | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 10 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||