takken ieder eigen lente
takken ieder eigen lente
wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij verweven
wil melker
11/03/2006
Reacties op dit gedicht
| Aquarel: | Zaterdag, maart 11, 2006 12:54 |
| ohhh... mooi.... Aquarel |
|
| m@rcel: | Zaterdag, maart 11, 2006 11:51 |
| prachtig zeer mooi geschreven Liefs m@rcel |
|
| sunset: | Zaterdag, maart 11, 2006 09:16 |
| Heerlijke poëzie, door mij zoals steeds graag gelezen. Liefs en heel fijne zaterdag, sunset PS: En dus werd het meer dan tijd voor een sunsets loflied ;=). |
|
| fredie: | Zaterdag, maart 11, 2006 08:58 |
| ja ik hoef weinig te zeggen ,weer geweldig love fredie |
|
| L.Bert: | Zaterdag, maart 11, 2006 08:53 |
| Zo mooi deze poëzie!! | |
| Klaes: | Zaterdag, maart 11, 2006 08:44 |
| uw woorden zijn weer mooi weids getakt groet/klaes |
|
| hiljaa: | Zaterdag, maart 11, 2006 08:18 |
| wij mensen moeten zeer buigzaam kunnen zijn! knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 11 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||