weven een gordijn uit stilte
| weven een gordijn uit stilte |
|
vlokken zweven traag voorbij weven een gordijn uit stilte aarde ligt er winters bij slapend in het wit van kilte wind is guur en strakke lucht belooft weer vorst van lange duur sloten gaan bevriezen vogels moeten wakken kiezen om te overleven een sneeuwpop met de bezem in de hand is koning van dit land kooltjes zijn er niet er is geen antraciet meer voor zijn ogen de zwarte blik is zonder vuur iets anders wordt gedogen wil melker 15/03/2006 | |
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Woensdag, maart 15, 2006 21:06 |
| heel graag gelezen..wind is guur....dat is het zeker;) groet willem |
|
| hiljaa: | Woensdag, maart 15, 2006 20:36 |
| winterpop met koolzwarte ogen! prachtig gedicht! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Teun euh Beun: | Woensdag, maart 15, 2006 20:22 |
| een echt chef d''oeuvre mooi gedicht teun |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 15 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||