de moeder schreeuwend
ik, al dromend, neergeschopt
onbeschermd in huis
de vader die zijn ogen sluit
de moeder schreeuwend
aandacht vragend voor zichzelf
jij, moeder, in je kind blijven hangen
met onvoorstelbare jeugdtrauma's
gilt mij toe
dat ik waardeloos ben
in mijn dromen haat ik je
moeder
de vrouw die mij moet beschermen
Reacties op dit gedicht
| Moederlachebekje1988: | Vrijdag, maart 17, 2006 12:22 |
| Ongelooflijk dit. Heb erg met je te doen, probeer je zelf sterk te maken. Moederlachebekje1988 |
|
| Nemesis: | Vrijdag, maart 17, 2006 11:47 |
Rakend - een onvoorstelbare moeilijke situatie; de persoon haten waar je moreel van zou moeten houden... Liefs, Nem. |
|
| hiljaa: | Vrijdag, maart 17, 2006 11:45 |
| ja hevig dit! ik kan dit niet begrijpen als moeder zijnde! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Sjakie B.: | Vrijdag, maart 17, 2006 11:33 |
| heftig, heel heftig. sterkte en liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 17 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||