Een stille nacht alleen
Een stille nacht alleen
te donker voor woorden
De fluisterende stem van de wind
die de vrijheid bezit
Luisterend naar elk heluid
dat zacht door de nacht dwaalt
Op zoek naar een wakend oor
te donker voor woorden
De fluisterende stem van de wind
die de vrijheid bezit
Luisterend naar elk heluid
dat zacht door de nacht dwaalt
Op zoek naar een wakend oor
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Zaterdag, november 17, 2001 14:07 |
| Te donker voor woorden, als je niets kunt zien, gaat je gehoor verder open, scherpt zich, wakend over jou, voor jou, vangt iets op van vrijheid en verdwalen, alsof je gezegd wordt ‘vanwaar' alsof je geroepen wordt ‘waartoe'. |
|
| Anna: | Zaterdag, november 17, 2001 00:23 |
| inderdaad, geluid moet het zijn... Wachten, hopen, maar op wat, of op wie.. Op de vrijheid, op samenzijn... Wie heeft het antwoord... | |
| Albrecht Paul: | Zaterdag, november 17, 2001 00:03 |
| 'Geluid' zal het wel moeten zijn. Ik ken dat gevoel, Anna, heb nachtdiensten gedaan, wachtend op ikweetnietwat. In jouw geval lijkt het vooral hopend, om te kunnen spreken, om te horen. Voor jou is de nacht vol beloften. Ook al ontbreken de woorden jou, je droomt toch dat ze naar je toe komen. Wel... hierbij dan, rond middernacht. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Anna | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 16 november 2001 | ||
| Thema's: | ||