me weer de mond, ik kan niet spreken
 
 
Starend langs de lichte ramen waar wij eens
zo simpel stonden, stil naar buiten kijkend, om
zomaar ineens in het zonlicht te springen
om te zeggen dat het zo'n mooi weer is
 
 
Wellicht zal de zon toch weer terugkomen,
dan zal ik je dichter naast me houden en
stil zwijgen, en luisterend naar niets dan
wat je mij vertellen wil, mijn liefde
 
 
Stil van je houdend, onze pijn wanhopig
werend in de angst je te verliezen
 
 
 
- voor altijd.
 
 
 
 
Geschreven door
Suzanne.
Reacties op dit gedicht
Suzanne. vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Sifra.K: Woensdag, maart 22, 2006 20:45
Mooi

Liefs,
Sifra

Over dit gedicht
Auteur:  Suzanne. Abbo 1Abbo 2
Gecontroleerd door:  maneschijn
Gepubliceerd op:  22 maart 2006
Thema's:
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de Gedichten-Freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de Gedichten-Freaks blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.

© Gedichten-Freaks 2026, alle rechten voorbehouden.