Je eigen gevoelens niet kennen Voor veel mensen vaak erg wennen Emoties niet goed kunnen uiten Het ene moment lachen het andere moment tranen met tuiten Moeilijk voor zowel jou als je omgeving Telkens een andere beleving Nergens je plek kunnen vinden Altijd bang je aan mensen te binden Altijd op je tenen moeten lopen Of je het de hele dag aan kan, kan je alleen hopen Volgens de omgeving een muur om je heen Jij voelt je niet begrepen en alleen Jij en je omgeving, voor jou altijd een strijd Voor je het weet weer alle controle weer kwijt Het vaak even niet meer aankunnen Mensen moeten je dan je rust gunnen Velen zullen dat niet snappen En je daarom snel afkappen Omslaan in kwaad, verdrietig dan weer blij Dat verbaast de meeste mensen, en af en toe zelfs mij! Opmerkingen van mensen zie jij als bedreiging of brutaal Dan zijn het voor jouw rare mensen, allemaal! Moeilijk mensen kunnen vertrouwen Zelfs degene die nog zoveel van je houden Jij hebt mensen nodig die moeite doen om goed met jou om te kunnen gaan Mensen die zich niet zomaar het veld uit laten slaan Iemand moet jou nemen zoals je bent Iemand die over jouw handicap geen vooroordelen kent Het leven is voor jou al moeilijk zat Probeert het elke dag opnieuw, maar valt telkens weer in een diep gat Mensen snappen jou vaak niet Dit doet je veel verdriet Je bent zoals je bent, je kan niet anders zijn Dit doet niet alleen jou maar ook je omgeving vaak pijn Vaak kinderachtig overkomen Emoties die overstromen Proberen jezelf te zijn Heel moeilijk en doet je vaak pijn Jou omgeving ontwikkelt zich, jij blijft steken Je beter voordoen dan je bent, dat kun jij niet faken Autistisch zijn Maakt het leven erg moeilijk en is nooit fijn