ze speelden wat met lucht
ze speelden wat met lucht
ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg tegen ramen
wanhoop bloeide tegen
het plafond, groeide
in de regenvlagen tranen
ik loste op in nevels
die de stilte droegen
mistte en verstrooide licht
ik voelde wat de handen
van me vroegen, mijn ogen
de ziel van mijn gezicht
wil melker
24/03/2006
Reacties op dit gedicht
| L!@: | Zaterdag, maart 25, 2006 07:00 |
| mooi opbouwend..en netjes afgemaakt,, maar das jou wel toevertrouwd,, | |
| Paul Willems (Quikkie): | Vrijdag, maart 24, 2006 21:26 |
| Je hebt wat met muren Wil maar eht zijn nog steeds plaatjes gr Paul |
|
| lachebekje1988: | Vrijdag, maart 24, 2006 20:04 |
| Heel mooi. Liefs, Moederlachebekje1988 en Lachebekje1988 |
|
| Elze: | Vrijdag, maart 24, 2006 19:40 |
| mooi, tot aan het eind toegewerkt laifs,,elze |
|
| Mathilde: | Vrijdag, maart 24, 2006 16:27 |
| oei... indringend. liefs, mathilde |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Charissa | ||
| Gepubliceerd op: 24 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||