| chaotique: | Maandag, november 19, 2001 21:56 |
| chaotique: | Maandag, november 19, 2001 21:55 |
| je goochelt met je adjectieven, alweer een meesterwerkje! neem het maar van een beginneling aan;-) | |
| chaotique: | Maandag, november 19, 2001 21:54 |
| Sheena: | Maandag, november 19, 2001 13:05 |
| Juist de pijn van het rechten van die gebroken rug met die kapotte wervels liet de marteling zien nikita ... maar dank je voor het meedenken, dat waardeer ik zeer |
|
| nikita: | Maandag, november 19, 2001 12:51 |
| een heel mooi gedicht, alleen dat stukje 'recht ze haar gebroken rug' vind ik niet zo mooi, want hoe kan iemand met een gebroken rug haar rug rechten? dat vind ik een kleine stoorzender in het gedicht, verder issie prachtig... | |
| pramodah: | Maandag, november 19, 2001 11:25 |
| eenzaam in de gevangenschap van een overvolle maatschapij die geen eigen wil toelaat en de vrije ziel tot wanhoop drijft. gevecht tussen tederheid,vrees en verlangen dat eindigd in een gebroken hart............ mooi omschreven maar zo hoeft het niet altijd te gaan er zijn ook andere wegen........ liefs pramodah |
|
| Steven Vermeulen: | Maandag, november 19, 2001 10:10 |
| eenzaamheid, maar toch ook dat vleugje hoop. weerom een pracht van een gedicht. | |
| catharina: | Maandag, november 19, 2001 08:14 |
| och ik wordt stil van de triestheid...de wanhoop..in mooie woorden staat er iets verschrikkelijks...zucht... liefs cathje |
|
| vangheluwe linda: | Maandag, november 19, 2001 06:25 |
| is weer prachtig geschreven sheena. liefs linda |
|
| Auteur: Brenda | ||
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 19 november 2001 | ||
| Thema's: | ||