Miis Je
Ze zeggen altijd vrienden voor het leven,
en niet voor heel even.
Bij ons was het anders gegaan,
Het was weg, zoals de tijd tussen dag en maan.
Je hebt geen vrienden meer om je heen,
maar je bent nu alleen.
Ik ben de enigste die van je houdt,
Maar dat laat de anderen koud.
Ik zal je elke dag willen bellen,
Om je alles te vertellen.
Op wie ik verliefd ben,
Wat ik heb gedaan
En zelfs hoe het op school is gegaan.
Ik mis je elke dag,
Vooral je vrolijke lach.
Die vrolijkheid om ons heen,
Die verdween.
Voor mij is het een poos geleden dat de zon scheen,
Want ik, ik heb geen moeder meer om me heen.
en niet voor heel even.
Bij ons was het anders gegaan,
Het was weg, zoals de tijd tussen dag en maan.
Je hebt geen vrienden meer om je heen,
maar je bent nu alleen.
Ik ben de enigste die van je houdt,
Maar dat laat de anderen koud.
Ik zal je elke dag willen bellen,
Om je alles te vertellen.
Op wie ik verliefd ben,
Wat ik heb gedaan
En zelfs hoe het op school is gegaan.
Ik mis je elke dag,
Vooral je vrolijke lach.
Die vrolijkheid om ons heen,
Die verdween.
Voor mij is het een poos geleden dat de zon scheen,
Want ik, ik heb geen moeder meer om me heen.
Reacties op dit gedicht
| *_Sophie_*: | Zondag, maart 26, 2006 20:09 |
| heejj, Mooi geschreven.. Ik heb ook familie verloren, maar mn moeder gelukkig niet.. vreselijk lijkt het me! heel veel sterkte verder in je leven.. xx Sophie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: iickk | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 26 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||