Gespêelde pijn
Al vertoon ik me niet meer met vuur
dat enkel jij als het mijne herkent:
Goden sterven niet, eens komt de dag
dat ik weer reis over jouw firmament.
Je mag me aanschouwen zoals ik ben,
open en bloot, geen mantel van schijn…
want heel laag kan een wezen vallen
als het gelooft in zijn gespeelde pijn.
Reacties op dit gedicht
| eye witness: | Donderdag, december 14, 2006 16:18 |
| dubbel gelezen en volgens mij ook zo geschreven |
|
| Green eyes: | Vrijdag, april 07, 2006 20:09 |
| Prachtig dit... naar waarheid geschreven. Liefs, |
|
| Kim rc: | Dinsdag, maart 28, 2006 21:16 |
| idd helemaal waar!! echt mooi gedaan xxx | |
| dishesqueen: | Dinsdag, maart 28, 2006 19:49 |
| prachtig gedaan! | |
Over dit gedicht
| Auteur: thor | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 28 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||