LIPPEN DIE HAAR ADEM KOZEN
lippen die haar adem kozen
hij koos voor vrij
ze zag dat zijn gedachten logen
ze voelde hoe zijn logica
in hysterie werd omgebogen
hij knarste woorden
uit een dunne streep
zijn armen namen furieus
haar lichaam in zijn greep
waanzin in zijn ogen
handen aan haar hals
lippen, die haar adem kozen
kusten uiterst vals
hij sloot de deur
zijn woede was voorbij
hij miste haar niet eens
hij koos voor vrij
wil melker
20/11/2001
Reacties op dit gedicht
| catharina: | Dinsdag, november 20, 2001 18:30 |
| hmm heb hem al een paar keer gelezen...maar hij geeft inderdaad een apart gevoel...het gedicht trekt aan en stoot tegelijkertijd af.....joe hef e weei wit wurts:-)) liefs van mihijjjj cathje |
|
| Steven Vermeulen: | Dinsdag, november 20, 2001 15:24 |
| ik weet niet, maar ik krijg toch een wrang gevoel als ik dit gedicht lees. alsof dit gedicht minder leuke gedachten in me boven brengen. Desalniettemin prachtig geschreven. |
|
| Laurens Windig: | Dinsdag, november 20, 2001 14:08 |
| Prachtig Wil, | |
| Albrecht Paul: | Dinsdag, november 20, 2001 13:08 |
| "Hij dacht: ik sla haar dood en steek het huis in brand. Ik moet de schimmel van mijn stramme voeten wassen en rennen door het vuur en door water plassen tot bij een ander lief in enig ander land." Naast zulke pathetiek (van Elsschot, uit 1910) is jouw gedicht nog best sober, Wil! Een waarlijk spannend gedicht! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 20 november 2001 | ||
| Thema's: | ||