Leven begint bij het openen van je ogen
Zal alles goed gaan of word je bedrogen
Vrienden zouden ze bestaan
Of zijn het alleen mensen om mee om te gaan
Ooit laten ze je achter in je eigen problemen
Ze gaan weg zonder afscheid te nemen
Ruzie maken en dan weg lopen zijn ze goed in
Vrienden mensen waar je om geeft of je vriendin
Zal ik ooit echte vrienden hebben voor het leven
Ach het boeit me ook niks meer kan der niet veel meer om geven
Vertrouwen en mijn hersenen zijn niet meer
Vergruist net als hagel uit een jachtgeweer
Splinters in mijn huid het klote gevoel wat je bekruipt
De haat en de pijn wat steeds dieper in je hart sluipt
Hoe goed je ook je doet best om wat van je leven te maken
Toch word het telkens verneukt en je voelt je hersens kraken
Toch moet je leven met die pijn
Hopelijk zal het ooit anders zijn ...