voor Karen
Mijn tranen zijn kleine woordjes voor jou,
Te moeilijk om uit te spreken
Nu pas begrijp ik je ,
Doodgaan is voor anderen de weg tonen,
Aanwijzen waar ik ooit heen zal moeten
Je hebt een spoor achtergelaten,
Voor mij en in mij,
Als ik het moeilijk zal hebben,
Weet ik dat dit spoor de weg toont,
En dat ik na een lange reis bij jou zal komen
Te moeilijk om uit te spreken
Nu pas begrijp ik je ,
Doodgaan is voor anderen de weg tonen,
Aanwijzen waar ik ooit heen zal moeten
Je hebt een spoor achtergelaten,
Voor mij en in mij,
Als ik het moeilijk zal hebben,
Weet ik dat dit spoor de weg toont,
En dat ik na een lange reis bij jou zal komen
Reacties op dit gedicht
| lachebekje1988: | Maandag, april 03, 2006 12:32 |
| Mooi geschreven, eens zullen we allemaal weer samen zijn. Liefs en knuffels. Moederlachebekje1988 en Lachebekje1988 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: miniminimaxi | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 03 april 2006 | ||
| Thema's: | ||