Nog maar vijf...
...
nog maar vijf
van de vijftien
alleen
overgebleven
en ik hoor bij die vijf
het doet pijn
onzichtbare pijn
ik hoor bij die vijf
maar ik moet niet zeuren
niet klagen
maar dragen
sterk zijn
een ander niet lastig vallen
het is toch gek
gek om zo te denken
ik ben nog jong
het kan toch nog
maar toch
vragen
veel vragen
waarom bij die vijf
waarom niet bij die vijftien
...
Reacties op dit gedicht
| meisjuhh: | Donderdag, april 20, 2006 22:17 |
| mooi verwoord, heel veel sterkte meid! liefs aliek, |
|
| ikkew-tje?: | Dinsdag, april 04, 2006 23:07 |
| bedenk wel... je hoeft niet altijd sterk te zijn.. huil maar gerust.. ieder mens heeft verdriet.. uit je maar gerust.. dat is goed voor je!!! liefs |
|
| ikkew-tje?: | Dinsdag, april 04, 2006 23:05 |
| zoveel pijn.. vaak ook.. om het alleen zijn.. zo vaak... heel moeilijk.. eens schijnt ook voor jou de zon... ook op dat gebied.. sterkte met alles liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: frientjus | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 03 april 2006 | ||
| Thema's: | ||