die niet geheelde wonden,
een lach die al te lang opgesloten zat,niet vertoond,
omdat altijd weer,die wonden sterker zijn,
nog nooit heb ik kunnen lachen,zonder al die verdriet haat en pijn,
nog nooit heb ik me, echt gellukig gevoeld,nog nooit,
zodat die lach tevoorschijn kwam,en die wonden werden geheeld,
en zonder jou,zal dat nooit gebeuren,
zo als dit feest verliep,zo veel vreugde,nooit geweten van al dat verdriet,
diep in je hart,wist je al dat dit je laatste verjaardag zou zijn,terwijl iedereen blij was,was jij al in je eigen wereld,bezig afscheid te nemen,van mensen,die wisten, dat je er niet meer zou zijn,op weg naar je afscheid,liep je op mijn levenspad voorbij,je nam een afslag en liet mij achter,zoveel verdriet,je zit nog steeds in mijn hart,
als je me ziet, let dan een beetje op me, want ik heb je nog steeds nodig.