verward
warmte stroomt als lava naar mijn hart
als grondstof voor mijn levensader
niet gevoed met het brood dat ik koop
ik lijk het niet eens nodig te hebben
een blik in haar ogen brengt mij in extase
lava stromen zijn niet meer te houden
brood kopen wordt een bijzaak
zij vervult mijn hele zijn
wat een geluk dat ik haar ken
maar de afstand is helaas te groot
anders had de lava mijn hart al gesmolten
nu brengt het mij onzekerheid
alles wil ik doen om afstand te verkleinen
maar is de afstand relatief of absoluut
het lot ligt niet in mijn handen
maar van dromen is nog nooit iemand gestorven
ik blijf verdrinken in haar ogen
ik smelt als ik met haar praat
ik weet niet wie ik ben als ik haar zie
wat is de wereld toch mooi of eigenlijk ook niet
als grondstof voor mijn levensader
niet gevoed met het brood dat ik koop
ik lijk het niet eens nodig te hebben
een blik in haar ogen brengt mij in extase
lava stromen zijn niet meer te houden
brood kopen wordt een bijzaak
zij vervult mijn hele zijn
wat een geluk dat ik haar ken
maar de afstand is helaas te groot
anders had de lava mijn hart al gesmolten
nu brengt het mij onzekerheid
alles wil ik doen om afstand te verkleinen
maar is de afstand relatief of absoluut
het lot ligt niet in mijn handen
maar van dromen is nog nooit iemand gestorven
ik blijf verdrinken in haar ogen
ik smelt als ik met haar praat
ik weet niet wie ik ben als ik haar zie
wat is de wereld toch mooi of eigenlijk ook niet
Reacties op dit gedicht
| fcking_useless: | Zondag, april 09, 2006 23:16 |
| wow, echt mooi geschreven. Heb momenteel hetzelfde een beetje voor... |
|
| Kim rc: | Zondag, april 09, 2006 20:04 |
| woooooooooooooooow wat een top gedicht ECHT MOOI!!!! xxx | |
Over dit gedicht
| Auteur: popje | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 09 april 2006 | ||
| Thema's: | ||