Ik loop alleen.
Langzaam raakte mijn schaduw
de jouwe kwijt in de nacht
Eens keken jouw ogen mij aan
nu kijken ze slechts weg
- zoeken ze de hare.
Eens waren onze handen verstrengeld
jouw vingers de mijne, mijne van jou
Voelbaar verslapte jouw greep
en liet je me zachtjes los
- om haar hand te grijpen.
Gisteren wist ik nog wat jij dacht
vandaag verlies ik mezelf
Gisteren was jouw hart nog bij mij
vandaag lijk ik alleen te lopen
- verdwaald.
de jouwe kwijt in de nacht
Eens keken jouw ogen mij aan
nu kijken ze slechts weg
- zoeken ze de hare.
Eens waren onze handen verstrengeld
jouw vingers de mijne, mijne van jou
Voelbaar verslapte jouw greep
en liet je me zachtjes los
- om haar hand te grijpen.
Gisteren wist ik nog wat jij dacht
vandaag verlies ik mezelf
Gisteren was jouw hart nog bij mij
vandaag lijk ik alleen te lopen
- verdwaald.
Reacties op dit gedicht
| Quando: | Maandag, april 10, 2006 19:08 |
Dit is een podiumplek waard - de hoogste. Het is prachtig - en ergens voel ik herkenning. liefs, |
|
| *zwarte schaduw*: | Maandag, april 10, 2006 19:07 |
| mooi gedicht!! ik loop met je mee. je zwarte schaduw *knipoog* neen, je bent nooit alleen. kusje zwarte schaduw |
|
| Sifra.K: | Maandag, april 10, 2006 18:53 |
| Wow. Prachtig Liefs, Sifra |
|
Over dit gedicht
| Auteur: .rose | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 10 april 2006 | ||
| Thema's: | ||