Gaan en komen, komen en gaan
Al blijft het moeilijk, ik wende eraan
Al vanaf dat ik kwetsbaar was en klein
Kun jij er zo vaak niet voor me zijn
Kan mijn leven jou niet veel schelen?
Zoveel meer zou ik willen delen
Zoveel dingen blijven ongezegd
Zo vaak luister je niet echt
Waarom heb je geen tijd voor mij
Maar voor hen altijd een gaatje vrij
Waarom woon je een uur hiervandaan
Waardoor ik niet snel naar je toe kan gaan
Nauwelijks betrokken bij m’n leven
Al zou je het jouwe voor me geven
Ik heb je nodig, maar toch wende ik aan
Het gaan en komen, komen en gaan