IK ZAL VOOR JOU HET VUUR AANSTEKEN
ik zal voor jou het vuur aansteken
we praten eerlijk met elkaar
alleen de echo’s spreken tegen
we vinden iedereen gelijk
maar weigeren dat toe te geven
ik zal voor jou het vuur aansteken
als je ooit mijn buurman wordt
ik zal je met ons laten eten
als je later bij ons hoort
ik geef wat jij aan armoe hebt geleden
terwijl we hersens jatten uit je land
we hebben wel voor je gebeden
maar onze schuld, aan je verbrand.
we draaien molens van gebed
vermalen mensen tot de massa
de meeste levens tellen niet want
alles draait hier om de kassa
wil melker
24/11/2001
Reacties op dit gedicht
| Sammy: | Dinsdag, november 27, 2001 10:59 |
| Inderdaad, je hebt gelijk. Presteren en nog eens presteren, menselijkheid komt vaak op de 2e plaats. Erg hé. Groetjes. |
|
| Steven Vermeulen: | Maandag, november 26, 2001 13:07 |
| tja, zie onder ... | |
| Huting: | Zaterdag, november 24, 2001 15:03 |
| Inderdaad Wil, ben het met Ilona eens een hele mooie... Liefs, Doortje |
|
| ilona krijgsman: | Zaterdag, november 24, 2001 09:08 |
| jeetje wat een mooie zeg.......een goeie doordenker..... | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 24 november 2001 | ||
| Thema's: | ||