en nu maar hopen

En nu maar hopen.

Waarom woon jij zo ver weg,
En waarom hebben wij die pech.

Jij woont in Belgie,
En ik in Nederland.

Maar ik het echt zien mag ik je niet,
Dat doet me verdriet.

Mag van me ouders niet naar jou,
En jij kan niet naar mij komen.

Want jij mag het land niet uit,
Je moet wachtten tot je 2de zitting is geweest.

En dan maar hopen dat je niet de gevangenis beland.

***sorry voor dit, dit is geen echt gedicht geworden,
Maar moest ff dit kwijt, want zat me nogal dwars***

Geschreven door

dead_girl

Reacties op dit gedicht

dead_girl vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Dreambow:	Donderdag, april 13, 2006 16:47
das toch fijn dat je het hier kwijt kunt he! haha..heel mooi geschreven,,,ik zit met hetzelfde probleem,.nou ja,,niet precies hetzelfde natuurlijk. Sterkte en Liiefs,

Over dit gedicht

Auteur: dead_girl
Gecontroleerd door: maneschijn
Gepubliceerd op: 13 april 2006
Thema's: [IK] [Verliefd] [Verdriet]