Ik snap niet hoe zoiets kan gebeuren,
nooit hoefde je om iets te treuren..
dan gebeurd der iets,
iemand gaat dood uit het niets..
De emoties die naar boven komen die ken je nog niet,
ze moeten een eigen plekje vinden waar niemand ze ziet..
Opeens komen de dingen veel harder aan,
je probeert vanuit je hart te schreeuwen maar niemand kan jou woorden verstaan..
Op dit moment weet je gewoon dat je er alleen voor staat,
tuurlijk heb je vriendinnen die je helpen, die je troosten maar toch ben je bang dat die je gaan lootse..
je laten vallen als een baksteen en dan sta je weer in een wereld alleen,
je durft niemand te vertrouwen je denkt dat je op niemand kan bouwe..
je staat er weer alleen voor,
en dan zie je eigenlijk dat het een spel was en jij was degene die verloor.