Dit ben ik
Tranen vallen
zachtjes
langzaam
Glijden naar beneden
Ik vang ze
in mijn hand
Ik vang ze
met mijn ziel
Ik voel ze glijden
ik weet waarom
misschien
gaan ze weg
Ik wil het niet meer
nooit meer
Ik wil dat het ophoudt
ik wil een einde
Zie je mij
Voel je mijn verdriet
Ik wil het niet meer
Laat het ophouden
Ik doe het wel
helemaal alleen
zoals altijd
Alleen als nooit eerder
Ik vang ze met mijn ziel
mijn tranen
jouw tranen
maar jij huilt niet
ben je blij
om je beslissing?
dit moet ik alleen doen
helemaal alleen
Je kan niet helpen
je kan alleen
mij verdrietig maken
mij doen verlangen
Ik heb niet
wat jij hebt
Ik ben alleen
Jij hebt iedereen
Hier ben ik
Dit ben ik
Dit zijn mijn tranen
Dit is mijn verdriet
Zij is mijn vriendin
Ben jij dat ooit geweest
Ik zie het niet
Ik voel het niet... meer
jij liet mij los
ik niet jouw
niet mijn beslissing
de jouwe
jij dwong me om los te laten
om jou los te laten
om alleen te zijn
zie je mij nu
Nu ben ik gelukkig
nu heb ik iemand
een echte vriendin
iemand die het begrijpt
Ik ben niet meer alleen
En jij?
Ben je echt zo gemeen geworden?
Ik begrijp het niet
Ik denk dat jij
eenzamer bent
dan ik ooit geweest ben
Dit is jouw beslissing
Ik koos voor vriendschap
Jouw leven is een leugen
Zo zie ik het
Dit ben ik
En dit is mijn beslissing
zachtjes
langzaam
Glijden naar beneden
Ik vang ze
in mijn hand
Ik vang ze
met mijn ziel
Ik voel ze glijden
ik weet waarom
misschien
gaan ze weg
Ik wil het niet meer
nooit meer
Ik wil dat het ophoudt
ik wil een einde
Zie je mij
Voel je mijn verdriet
Ik wil het niet meer
Laat het ophouden
Ik doe het wel
helemaal alleen
zoals altijd
Alleen als nooit eerder
Ik vang ze met mijn ziel
mijn tranen
jouw tranen
maar jij huilt niet
ben je blij
om je beslissing?
dit moet ik alleen doen
helemaal alleen
Je kan niet helpen
je kan alleen
mij verdrietig maken
mij doen verlangen
Ik heb niet
wat jij hebt
Ik ben alleen
Jij hebt iedereen
Hier ben ik
Dit ben ik
Dit zijn mijn tranen
Dit is mijn verdriet
Zij is mijn vriendin
Ben jij dat ooit geweest
Ik zie het niet
Ik voel het niet... meer
jij liet mij los
ik niet jouw
niet mijn beslissing
de jouwe
jij dwong me om los te laten
om jou los te laten
om alleen te zijn
zie je mij nu
Nu ben ik gelukkig
nu heb ik iemand
een echte vriendin
iemand die het begrijpt
Ik ben niet meer alleen
En jij?
Ben je echt zo gemeen geworden?
Ik begrijp het niet
Ik denk dat jij
eenzamer bent
dan ik ooit geweest ben
Dit is jouw beslissing
Ik koos voor vriendschap
Jouw leven is een leugen
Zo zie ik het
Dit ben ik
En dit is mijn beslissing
Reacties op dit gedicht
| marielle: | Dinsdag, december 04, 2001 23:19 |
| heeeeeeel mooi. mun lievelingsgedicht denk ik zo ong! | |
| Albrecht Paul: | Vrijdag, november 30, 2001 11:10 |
| Ik denk dat je nog wat orde op zaken moet stellen in je hart. Een gedicht dat zegt "ik ben gelukkig" terwijl er net vele tranen zijn vergoten, dat de ander beschuldigt van leugen en gemeenheid... Een gedicht doet de lezer mee-voelen, niet alleen het kameraadje dat honderd-en-een dingen méér weet om dit verhaal te plaatsen. Voor mij een zelfhulptherapiegedicht (mooi scrabblewoord, overigens) |
|
| Ricoeur: | Vrijdag, november 30, 2001 01:27 |
| Heel mooi en gevoelig... volg je gevoel, dat is het enige dat telt Sterkte |
|
| ilona krijgsman: | Donderdag, november 29, 2001 23:38 |
| ik heb dit eens goed op me in laten gaan...heel mooi | |
Over dit gedicht
| Auteur: justme | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 29 november 2001 | ||
| Thema's: | ||