eenzaamheid
Ze wilde alleen zijn.
Haar pad kende geen einde.
Veilloos koos ze het pad ter duister,
keek niet op of om.
Ze leefde van de wind.
Ongelukkig zonder iemand om haar heen,
liep ze het donkere bos in.
Om beschutting voor de regen te zoeken,
wat spetterde op haar tedere huid.
Onder de bomen was ze veilig.
Ze viel in een diepe slaap,
werd 1 met het bos.
Haar pad kende geen einde.
Veilloos koos ze het pad ter duister,
keek niet op of om.
Ze leefde van de wind.
Ongelukkig zonder iemand om haar heen,
liep ze het donkere bos in.
Om beschutting voor de regen te zoeken,
wat spetterde op haar tedere huid.
Onder de bomen was ze veilig.
Ze viel in een diepe slaap,
werd 1 met het bos.
Reacties op dit gedicht
| Gengy: | Donderdag, januari 11, 2007 22:05 |
| Netjes, alleen zou ik zelf niet zo snel kiezen om getallen wiskundig te gebruiken. 1 = één =) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: -Meisje- | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 06 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||