Mij,Zwarte diamant
Ze zocht naar waterdruppels die zachtjes haar gelaat wegwassen
Maar stenen tranen scheurden haar wangen open
Voor haar was genezing de vlucht uit haar lichaam
En lopen tot de horizon de diepte in zou gaan
Ze brak met elke luchtstroom die tussen haar haren circuleerden
Om te kunnen zweven boven haar gedachten uit
Ze bezocht onzichtbare plaatsen met diep donkere ogen
Trachtte te slapen onder het vuur van de zon
De straten van haar leven lagen bevrozen onder haar liefde
Ze greep naar beelden met lege ogen en met een hamer in de hand
bracht haar verleden om het leven en gaf de sleutel aan haar niemand
Zij ,zwarte diamant maakte scheuren tussen bindingen
Die zij had willen houden maar zelf had doorgeknipt
Ze trachtte te ontbranden door in zichzelf te knippen
En bestookte haar gedachten met harde wereldwoorden
Om te kunnen leven met zichzelf aan de hand