lieve engel
als een ééndagsvlinder streek je neer
tussen puin en pijn van jaren
stil volg ik je tedere wenk
laat me meevoeren op je zachte vleugels
je streling lijkt onmogelijk
toch ben je er
ongelofelijk voor mij
ik wil je tonen wat belangrijk is
in deze onhoudbare kilte
de altijd aanwezige pijn wegnemen
maar jij weet het, liefste engel
jij weet het
maar al te goed
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Marlène | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 28 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||