Bestaansrecht
Want wat ons verbond was geen diversiteit,
maar datgene in haar wat ook ik was,
en zij in mij.
Tot op die fatale dag slechts gebrokenheid heerste
en haar ogen mij niet langer registreerden als bekend.
En alles wat restte was verloren te zijn,
omdat ik voor haar
geen bestaansrecht meer had.
Reacties op dit gedicht
| dishesqueen: | Maandag, augustus 21, 2006 16:14 |
| prachtig mooi...wilde je ook bedanken voor je reactie op mijn gedicht,lief!! | |
| milamber: | Woensdag, mei 31, 2006 19:11 |
| ai sterkte drmee gr kerwin |
|
| Artifex: | Woensdag, mei 31, 2006 13:37 |
| Voelbaar... Liefs, Artifex. |
|
| sunset: | Woensdag, mei 31, 2006 08:33 |
| Intens droef voelbaar verloren verwoord. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Islanzadí | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 31 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||