Kom er dat hoekje!
je zit daar zo stil,
helemaal alleen in een hoekje,
niemand ziet je zitten,
geef dan een keer een gil.
Kruip uit dat hoekje,
en kom te voorschijn,
uit je gevoelens,
en doe dat zonder pijn.
Het maakt niet uit als je iets verkeerds zegt,
ookal voel je je soms alleen,
kom er uit,
ik heb je er wel door heen!
Sommige tijden waren zo moeilijk,
en dat zijn ze nog steeds,
krop het niet op,
zeg het tegen iemand die je kan vertrouwen,
of zet het op papier,
maar ga er niet mee zitten te rouwen...
helemaal alleen in een hoekje,
niemand ziet je zitten,
geef dan een keer een gil.
Kruip uit dat hoekje,
en kom te voorschijn,
uit je gevoelens,
en doe dat zonder pijn.
Het maakt niet uit als je iets verkeerds zegt,
ookal voel je je soms alleen,
kom er uit,
ik heb je er wel door heen!
Sommige tijden waren zo moeilijk,
en dat zijn ze nog steeds,
krop het niet op,
zeg het tegen iemand die je kan vertrouwen,
of zet het op papier,
maar ga er niet mee zitten te rouwen...
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Ma[R]iel,, | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 31 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||