Voor Rinze en Christa
Al ben ik geen zwaan zie mij vleugels
sereen wit ze spreiden zich uit
en laten me opstijgen van de plek
waar alles getekend was met een snik
sereen wit ze spreiden zich uit
en laten me opstijgen van de plek
waar alles getekend was met een snik
De wind draait een beetje bij
nu ik jullie verlaat
mijn bladeren laat vallen
op jullie handen en voeten
nu ik jullie verlaat
mijn bladeren laat vallen
op jullie handen en voeten
Ze zijn een herinnering
aan die tijd toen er
nog zomer in de herfst leefden
aan die tijd toen er
nog zomer in de herfst leefden
En op het land bloemen groeiden
Reacties op dit gedicht
| christina: | Donderdag, juni 15, 2006 14:42 |
| even vind ik de tijd in de drukke leegte om je te bedanken voor dit prachtig gedicht heel erg lief van je |
|
| switi lobi: | Vrijdag, juni 09, 2006 13:22 |
| Oh Wijnand...wat een schitterbare pracht.......... Hier kun je je alleen maar in koesteren...... Liefsliefs, switi lobi |
|
| sunset: | Vrijdag, juni 09, 2006 08:22 |
| Wohw! Een werkelijke pracht dit. Liefs en mijn meelevende genegenheid, sunset |
|
| _Zonneschijn_: | Vrijdag, juni 09, 2006 07:01 |
| Troostgevend en meelevend geschreven! Liefs |
|
| lachebekje1988: | Vrijdag, juni 09, 2006 01:53 |
| Liefdevol en troostend! Ook van ons heel veel sterkte. Liefs, |
|
| tulpje: | Vrijdag, juni 09, 2006 01:27 |
| heel mooi troostend sterkte liefs tulpje |
|
| Dirk Hermans: | Vrijdag, juni 09, 2006 01:02 |
| veel sterkte groetjes Dirk | |
| m@rcel: | Vrijdag, juni 09, 2006 01:01 |
| Wat een lieve troostende woorden van jouw Wijnand.. Liefs m@rcel |
|
| wijnand.: | Vrijdag, juni 09, 2006 00:58 |
| hierbij mijn medeleven en je anders bij de dood stil gaat staaan als jezelf de afegelopen jaren enkele familieleden hebt verloren | |
| michris: | Vrijdag, juni 09, 2006 00:58 |
| Lief en troostend van je... liefs, michris |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 09 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||