voor petrie
Voor petrie.
Ja ik was opgenomen geweest, en ik vond dat echt geen groot feest. Het ging allemaal zo snel, iedereen trok aan de bel. Toen ik met onslag ging, kwam ik bij jullie in de a.d.b behandeling. Ik moest bij jullie leren hoe ik de dag door kwam, en ja ik zei is dat wel wat ik kan. Ik heb ook gezegd ik kom niet meer, ja petrie het dee me zo ontzettend zeer. Ik wil en wilde het alleen doen, wat ik altijd nu doe en gedaan heb toen. Ik zei ik kan het wel alleen, heb jullie niet nodig om me heen. Want ik ben het niet waard dus, ja het was echt een zware klus. De ééne keer kwam ik wel, en trok ik aan de bel. Dan kwam ik weer niet, en kon ik het niet aan door die elendige pijn en verdriet. Ik wilde je en de hulp vaak niet toe laten, en ging het liefst alles verlaten. maar ja dat is weg lopen, en dan is er echt niks meer te hopen. En toch kon ik me bij jou wel laten gaan, het was dan wel niet met een traan. Maar ik begon me echt veiliger te voelen, en ik snapte heus wel wat jullie steeds met alles bedoelen. maar ik durf mijn deuren niet open te doen, nu nog niet net als toen. Ik hou ze liever op slot, maar dat kan ook niet want dan maak ik mezelf nog meer kapot. En wat je al zei ik durf geen nieuwe stappen te zetten, en ja zit me daar erg tegen te verzetten. Zeg gauw gaat goed man, zie nou wel dat ik het kan. Maar petrie ik weet het ik kan het niet alleen, ik heb echt hulp nodig om me heen. Ik krijg ook nog steeds zoveel van de freaks steun, het is dat ik daar ook moed uit pak en op leun. Ik schrijf nog steeds gedichten, om me woede en verdriet te verlichten. Je was echt een hele lieve meid, ja jij helpt graag mensen in hun strijd. Jij die altijd lief was maar soms ook even streng voor mij, en ik weet dat is allemaal goed bedoelt anders kom ik nooit vrij. Ik vond de gesprekken met jou ondanks alles erg fijn, en ik zal verder knokken voor die vreselijke verdriet en pijn. Ik wil je bedanken voor alles wat je voor me dee, ik ben met wat je voor me dee echt te vree. Ik wil jou ook het aller beste wensen, want we mogen tenslotte allemaal leven als gezonde vrolijke mensen. Wens je ook nog heel veel succes met je studie meid, ik ga je nu verlaten want het is tijd. Ik moet nu verder gaan, voor een betere bestaan. Heel erg bedankt petrie wat je voor me dee al die lieve gesprekken bedankt liefs en knuffs tineke p.s dit heb ik geschreven voor een verpleegster die ik had op adb ze was een echte schat en morgen ga ik dit geven en afscheid nemen
Reacties op dit gedicht
| dolphingirl: | Dinsdag, juni 13, 2006 20:09 |
| heel mooi geschreven. Liefs dolphingirl |
|
| m@rcel: | Dinsdag, juni 13, 2006 12:29 |
| heel lief geschreven voor haar Liefs m@rcel |
|
| Cheeke: | Dinsdag, juni 13, 2006 06:30 |
| Je gaat toch verder met je therapie hé lieverd, want ik snap hem niet helemaal... Liefs, prutske |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 13 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||