Verlaat ons niet...
's Avonds val ik maar niet in slaap
met het idee dat je morgen de wereld verlaat..
elke dag zeg je: ik trek dit niet meer
maar de volgende dag ben je er gewoon weer..
je wil niet leven met de angst
maar je maakt jezelf alleen het bangst..
mensen heb grote zorgen
alleen jij houd de littekens goed verborgen..
de enige die het zag was ik
ik wer duizelig van schrik...
nu een half jaar later in de tijd
maak ik veel zorgen om de pijn die je nog steeds lijd..
je bent pas 15 .. ik wil gewoon niet dat je gaat
maar als dan de pijn jou verlaat..
*snik*
met het idee dat je morgen de wereld verlaat..
elke dag zeg je: ik trek dit niet meer
maar de volgende dag ben je er gewoon weer..
je wil niet leven met de angst
maar je maakt jezelf alleen het bangst..
mensen heb grote zorgen
alleen jij houd de littekens goed verborgen..
de enige die het zag was ik
ik wer duizelig van schrik...
nu een half jaar later in de tijd
maak ik veel zorgen om de pijn die je nog steeds lijd..
je bent pas 15 .. ik wil gewoon niet dat je gaat
maar als dan de pijn jou verlaat..
*snik*
Reacties op dit gedicht
| Aquarel: | Vrijdag, juni 23, 2006 13:58 |
| Een diepe zorg en angst, wanneer iemand die je lief hebt overweegt de dood te kiezen. Sterkte,Aquarel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: -traantje- | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 23 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||