vergane liefde
Ik schreef ooit een gedicht
Op de poorten van je hart
Een gedicht over het samenspel van liefde en haat
Over de roes van hoop
Een ode aan alles wat jou deed schitteren
Aan alles wat jou zo speciaal maakte
Woord na woord , elk met eigen mening
Met de volste overtuiging van zijn bedoeling
Waarom sloot je die poorten
Zo plots en onverwacht
En liet je me buiten staan
Bij de rest van wat jou misnoegt
Je verwijderde zonder een blik
Zonder een woord
Zonder een gevoel
Elke letter van mijn overtuigingen
Verdwenen samen met ‘onze’ herinneringen
Samen met ‘onze’ dromen
Op de poorten van je hart
Een gedicht over het samenspel van liefde en haat
Over de roes van hoop
Een ode aan alles wat jou deed schitteren
Aan alles wat jou zo speciaal maakte
Woord na woord , elk met eigen mening
Met de volste overtuiging van zijn bedoeling
Waarom sloot je die poorten
Zo plots en onverwacht
En liet je me buiten staan
Bij de rest van wat jou misnoegt
Je verwijderde zonder een blik
Zonder een woord
Zonder een gevoel
Elke letter van mijn overtuigingen
Verdwenen samen met ‘onze’ herinneringen
Samen met ‘onze’ dromen
Reacties op dit gedicht
| Hugo Serwy: | Donderdag, december 13, 2001 16:17 |
| Prachtig verwoord! Ik probeer ook al enige tijd een gedicht te schrijven in die zin. Heel mooi gedicht! Groeten van een lotgenoot. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: BlackBecks | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 12 december 2001 | ||
| Thema's: | ||