Eenzaamheid
Haar ogen die eens zo stralenden,
zijn nu leeg, dof, doods,...
verwondt door de realiteit van het leven,
bevroren door de koelte om haar heen,
alleen in de grote mensenmassa.
zijn nu leeg, dof, doods,...
verwondt door de realiteit van het leven,
bevroren door de koelte om haar heen,
alleen in de grote mensenmassa.
Reacties op dit gedicht
| Beautifull rose: | Dinsdag, juli 04, 2006 16:00 |
| Heel erg mooi... | |
| Hammad: | Maandag, juli 03, 2006 20:40 |
| Zo voel ik me ook af en toe, maar blijf volhouden, het komt wel goed! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Heather006 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 03 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||