(TD) Theaterliefde
Buig maar niet het staal
en alles gaat wel goed
we namen van elkaar
een kusje en een handdruk
De wind blies een lokje op
vastgebonden door een vlecht
uit de knop kwam de bloem
die jouw naam droeg
Op het strand bekeken we elkaar
waar dageraad verdween
een boek vol tekst
waar strepen onder werden gezet
Scherp gemaakt werd het woord
dat verdween in een spel
van mime en geluid
en geluk voor het eerst
We droegen op aan elkaar
poëzie en liefde in vlindervlucht
een beetje aandacht en liefde
dat gespeeld werd in het theater
Waar poëzie in beweging kwam
Reacties op dit gedicht
| *Black Mamba*: | Dinsdag, juli 04, 2006 15:37 |
| Jouw poëzie is prachtig! De woorden enzo...Maar...pff...Ik ben ontroerd! Hoe je het zegt! Ik neem aan dat jij een meisje bent? Wel...jij Julia, hij Romeo! *Black Mamba* |
|
| sunset: | Dinsdag, juli 04, 2006 10:15 |
| Dit is prachtig verwoord. Een leesgenot. Liefs en heel fijne dag, sunset |
|
| hiljaa: | Dinsdag, juli 04, 2006 07:56 |
| graag gelezen! knufleifs--hiljaa-- |
|
| Renate-td-: | Dinsdag, juli 04, 2006 00:45 |
| Daar kwamen de woorden.. schitterend deze. liefs |
|
| Gert: | Dinsdag, juli 04, 2006 00:12 |
| In één woord; schitterend! Groet en goeie nacht, Gert |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||