ik loop..
langzaam loop ik verder
over het natte zand
zonder iemand naast me
niet meer met jou hand in hand..
eenzaam loop ik
en hoor de zee
nog altijd alleen
niemand loopt mee..
ik loop en ik loop
en kijk even achterom
en hoor iemand mijn naam roepen
wat voelt dit allemaal stom..
ik dacht dat je nooit meer zou komen
en een traan rolt over mijn gezicht
hand in hand lopen we naar het einde
het licht is inzicht...
Reacties op dit gedicht
| ma_vie: | Vrijdag, juli 07, 2006 16:53 |
| wow... echt prachtig geschreven. Mooi eind! liefs, ma_vie |
|
| Artifex: | Vrijdag, juli 07, 2006 15:17 |
| Heel mooi... Liefs, Artifex. |
|
| jessica-genders: | Vrijdag, juli 07, 2006 14:40 |
| mooi gedicht nooit de moed of hoop opgeven zeggen ze hé ;) | |
| mamsiemomo: | Vrijdag, juli 07, 2006 00:19 |
| Ik wandel met je mee,..... Mooi geschreven en vooral rakend...... Warme knuffff, Mo''tje |
|
| eternal love: | Vrijdag, juli 07, 2006 00:17 |
| een mooi gedicht met een mooi einde.. slaap lekker liefs x |
|
| Darkened Heart: | Vrijdag, juli 07, 2006 00:01 |
| Een prachtige scheppping.. Greetz, Max |
|
Over dit gedicht
| Auteur: fran92 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 06 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||