Daar,,,
Daar zat ik dan,
tranen over mijn wangen,
mijn ziel al dood,
mijn lichaam wil verder.
Daar zat ik dan,
niemand weet waarom,
ik wil het niet zeggen,
niemand hoeft te weten,,waarom ik wil gaan
Daar zat ik dan,
weer met het mes,
me zelf te besnijde,
maar dit is de laatste keer,
de pillen liggen voor me,
glas drinken er bij,
vaarwel mensen die om gaven.
ik weet dat dit geen gedicht is maar dit heb ik zelf mee gemaakt. ik wou het graag kwijt.
tranen over mijn wangen,
mijn ziel al dood,
mijn lichaam wil verder.
Daar zat ik dan,
niemand weet waarom,
ik wil het niet zeggen,
niemand hoeft te weten,,waarom ik wil gaan
Daar zat ik dan,
weer met het mes,
me zelf te besnijde,
maar dit is de laatste keer,
de pillen liggen voor me,
glas drinken er bij,
vaarwel mensen die om gaven.
ik weet dat dit geen gedicht is maar dit heb ik zelf mee gemaakt. ik wou het graag kwijt.
Reacties op dit gedicht
| the moon: | Donderdag, december 14, 2006 09:19 |
| zoals ze hier al zeiden moed is doorgaan,de mensen die je achterlaat blijven van je houden maar je zadelt hun wel op men veel verdriet,miss wel teleurstelling ,en schuldgevoelens,dus hold on XXX moon |
|
| mylifeisalwaysthesame: | Vrijdag, juli 14, 2006 17:34 |
| Een gedicht hoeft niet perse te rijmen, als er maar gevoel in ligt is het al goed. Ik vind het heel erg mooi. probeer je toch sterk te houden om het niet te doen!! Kuzz, sterkte, mylifeisalwaysthesame. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: cisca | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 13 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||