beelden
Ja, het maakt me kapot,
ja de beelden op mijn net vlies.
Ik ben gebroken,
ben mezelf nu helemaal weer kwijt.
Heeft die hufter dan echt geen spijt,
Maakt het niet uit de elendige strijd.
Ik wil verdorie beter worden en zijn,
maar zijn lach en blik dee me zo ontzettend pijn.
Ja de tranen over mijn wang,
ik ben zo bang.
Ik wil me eigen op sluiten,
niemand die me dan nog ziet.
Reacties op dit gedicht
| Aquarel: | Vrijdag, juli 14, 2006 12:07 |
| Het gaat er niet om, of hij spijt heeft, maar het lijkt me wel heel moeilijk om hem in je buurt te verdragen. Toch heb jij er recht op naar buiten te treden. Misschien kunnen ze je in therapie helpen om met deze situatie om te gaan. Het lijkt mij namelijk heel moeilijk en verwarrend. Zeker nu je nog zo diep in je eigen strijd verwikkeld bent. Geef niet op door jezelf op te sluiten. Liefs, Aquarel |
|
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Vrijdag, juli 14, 2006 07:40 |
| het doet er toch helemaal niet toe of hij spijt heeft; het gaat om jouw innerlijke proces; jij herhaalt in je hoofd steeds weer wat er gebeuerd is; jij, jij alleen kunt dit stoppen door jezelf te vergeven en door te gaan met je leven. Jouw hele proces heeft niets meer met de daders te maken maar is jouw innerlijke dialoog! liefs, namasté, Anneke |
|
| Lauraa^..: | Vrijdag, juli 14, 2006 07:02 |
| keh hier geen woorden voor alleen maar kop op !!!! knufzz mij | |
| fran92: | Vrijdag, juli 14, 2006 00:34 |
| niet jezelf op sluiten meid, maar laat jezelf zien, wie je bent ook wanneer je verdriet hebt,je bent sterk meid heeel sterk een warme knuffel van mij | |
| michris: | Vrijdag, juli 14, 2006 00:34 |
| Gewoon blijven zitten op de plek waar je nu bent. Dat is voor jou een veilige plek. En probeer eens op tijd te gaan slapen....dat wil ook helpen...sta je morgenvroeg fris weer op en lijkt alles meteen weer anders....echt waar.... michris |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 14 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||