lieve martijn
lieve martijn
je rust nu daarboven
ik kon het eerst niet gelofen
maar hoorde dat je Ataxie van Friedrich ziekte had
je kon niejt meer lope of normaal in bad
het ging steeds slechter het prate ging niejt so goed en je spieren werkte minder.
voor jou was het miss een hinder.
maar je bleef sterk
en dat heb ick gemerk
tot de klap viel en je naar boven ging
geen trouwring
neej maar mense die soveel om je geven
je bent nog altijd in ons leven
marloes je zus heeft die ziekte ook
ze is getrouwt met een zeer aardige vent
die iedereen als de beste kent
ik zal jullie nooit vergete
veel liefs je nichtje chantal (K)
je rust nu daarboven
ik kon het eerst niet gelofen
maar hoorde dat je Ataxie van Friedrich ziekte had
je kon niejt meer lope of normaal in bad
het ging steeds slechter het prate ging niejt so goed en je spieren werkte minder.
voor jou was het miss een hinder.
maar je bleef sterk
en dat heb ick gemerk
tot de klap viel en je naar boven ging
geen trouwring
neej maar mense die soveel om je geven
je bent nog altijd in ons leven
marloes je zus heeft die ziekte ook
ze is getrouwt met een zeer aardige vent
die iedereen als de beste kent
ik zal jullie nooit vergete
veel liefs je nichtje chantal (K)
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Vrijdag, juli 14, 2006 16:35 |
| Integer herinnerend droef-mooi. Liefs en mijn meelevende genegenheid, sunset PS: Jammer van de foutjes tegen het correct Nederlands. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *chantiej* | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 14 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||