Brekende.

Toen mijn hart langzaam
in duizenden veel te kleine
stukjes brak. En jij telkens opnieuw
de lijm probeerde te vinden,
die zich niet vinden liet.

Maar ook met woorden
kwam je niet verder dan
de grote stukken, zo bleek
Om de moed dan maar
op te geven

en de kleine stukjes te laten liggen.

Geschreven door

.rose

Reacties op dit gedicht

.rose vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

(rottig)appeltje:	Zaterdag, juli 15, 2006 22:14
heel heel mooi verwoord, prachtig!! liefliefs appeltje

*broken inside*:	Zaterdag, juli 15, 2006 17:28
knap geschreven, heel mooi xxx

Sifra.K:	Zaterdag, juli 15, 2006 17:21
Erg mooi; graag gelezen. Knufje, Sifra

Over dit gedicht

Auteur: .rose
Gecontroleerd door: christina
Gepubliceerd op: 15 juli 2006
Thema's: [Delen]