Veerpont
In Scheveningen zag ik haar
brieven tikkend met een geur
van zeelucht en natuur buiten
waar men groef naar oneindigheid
brieven tikkend met een geur
van zeelucht en natuur buiten
waar men groef naar oneindigheid
Hoe heerlijk schudden haar heupen
zoals het deinen van de zee
die een nootje van de muziek afsnoepten
waar men opging in dromerigheid
zoals het deinen van de zee
die een nootje van de muziek afsnoepten
waar men opging in dromerigheid
Alles schreef ze op de foto
het strand met haar zeesterren
het schrift vol zomerse zaligheid
het strand met haar zeesterren
het schrift vol zomerse zaligheid
In Scheveningen zag ik haar
zij die de bestuurster was van de veerpont
van haar eigen leven
zij die de bestuurster was van de veerpont
van haar eigen leven
Reacties op dit gedicht
| lachebekje1988: | Maandag, juli 17, 2006 17:29 |
| Wat hebben jullie mannen toch met heupen:P? KNUF |
|
| sunset: | Maandag, juli 17, 2006 10:01 |
| Wat een heerlijk beeldgebruik. Genoten. Liefs, sunset |
|
| Sifra.K: | Maandag, juli 17, 2006 01:58 |
Mooi Liefs, Sifra |
|
| secunde: | Maandag, juli 17, 2006 01:20 |
| Ja, die heupen toch.... Secunde |
|
| M@rcel: | Maandag, juli 17, 2006 00:03 |
| prachtig mooi geschreven heel mooi Slaap lekker M@rcel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 17 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||