goudvis in aquarium
Ik liet 'm vrij, ik liet 'm los, ik liet 'm gaan,
met een rollende traan in die open oceaan,
waar hij na 3 minuten verdronk en zijn vrolijke bubbelengezangen in de eeuwige diepte weerklonk
Had ik het maar niet gedaan, mijn goudvis bevrijd in die open oceaan...Ik probeerde er 'm nog uit te vissen, maar alle hulp kwam te laat...Dood is altijd vroeg, laat staan het bestaan...Reddeloos liep ik naar huis onder een schreinende maan...Waarom liet ik 'm gaan, waarom liet ik 'm gaan? Nu zit ik hier met mijn lege aquarium wat
vooruit te staren voor het uitzichtloze raam...
Tot plots een verwilderde baviaan stond te schreeuwen
voor dat enige raam...Ik trek het me niet aan, ik trek het me niet aan, en gaf 'm een banaan...
maar ik was er aan, het was geen baviaan,
het was een mens, daar glurend, voor dat raam
Een vallende ster, maar ik die moet gaan
die herinnering zal altijd blijven bestaan, tot
we samen in alle vrijheid gaan zwemmen in die oneindige
oceaan, waar we elkaar nooit meer hoeven te laten gaan
-liefs-
Reacties op dit gedicht
| ~MeLoDy~: | Dinsdag, juli 18, 2006 11:29 |
| mooi verwoord!! gr. MeLoDy |
|
| vlokje: | Dinsdag, juli 18, 2006 10:31 |
| Lekker gedicht, met plezier gelezen! liefs sylvia |
|
| MizzTeaQ: | Dinsdag, juli 18, 2006 10:15 |
| Ik volg Sunset in z''n reactie , mooi geschreven... Liefs , |
|
| eye witness: | Dinsdag, juli 18, 2006 07:44 |
| baviaan- mens... ach....verschil is er toch nauwelijks??!! :p lekker ritme in je woorden... lieve groet, |
|
| sunset: | Dinsdag, juli 18, 2006 07:40 |
| Wohw! Ik had voor een andere lay-out gekozen. Maar als je je daar niets van aantrekt en leest en herleest ... Wohw. Heel voelbaar overgebracht. Liefs en warme knuf, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Oxygénée | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||