blijf alsjeblieft van me af
We zat in het bad,
ik was het al best zat.
Ik was ook al boos,
waar ik heus niet met lol voor koos.
Ik was al heel stil,
en dat ik niks wou en wil.
Ik bleef maar in die band drijven,
ja, ik wilde het meteen van me afschrijven.
Maar dat snapje ook al niet,
ik weet jij heb ook verdriet.
Maar je werkt niet echt mee,
als ik nee zeg is het toch nee.
Of mag ik echt niks over me lichaam zeggen dan,
je weet donders goed dat ik het nog niet aan kan.
Ook al wil ik het graag hoor,
maar nu blijven de beelden maar doorgaan.
Ja, ben bang,
zie beelden van vroeger.
Een traan over mijn wang,
ben zo bang.
Waarom geef je me geen tijd,
zit ik al niet genoeg in de trijd.
Het is echt dat ik van je hou,
maar geef me tijd.
Ik kan het allemaal niet zo snel,
ik ga nu al met veel dingen te snel.
Ik moet rust nemen van therapie,
omdat ik het anders allemaal niet meer zie.
Ja, je maakte me bang,
en nu voel ik me vies.
Kan het niet,
laat me maar even alleen.
Reacties op dit gedicht
| mamsiemomo: | Woensdag, juli 19, 2006 23:50 |
| Praat erover op een gunstig moment. Hij zal aan het idee moeten wennen dat je nu echt hulp wilt accepteren. Liefs en slaap lekker, Mamsie |
|
| cosmicdoom: | Woensdag, juli 19, 2006 23:13 |
| Yes, praten helpt,sterkte en liefs jurgen | |
| lachebekje1988: | Woensdag, juli 19, 2006 23:06 |
| Vertel mij maar niets weer mot met mijn therapeut! KNUF |
|
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Woensdag, juli 19, 2006 22:47 |
| begrip voor elkaar is ver te zoeken, helaas daarom zou praten met een therapeut erbij zoveel kunnen helpen jammer!! sterkte, namasté, An |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 19 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||